Van iedereen en niemand: mondiale publieke goederen.

Het zomernummer van de Internaionale Spectator staat in het teken van mondiale publieke goederen. Hoe moeten we een wereld met straks 9 miljard inwoners van voedsel, energie, grondstoffen, schoon water en schone lucht voorzien, en wel op zodanige wijze dat ook volgende generaties daarvan kunnen genieten?

Een vraagstuk dat met het rapport van de Club van Rome begin jaren zeventig op de internationale agenda verscheen. Er zijn ‘grenzen aan de groei’, zo luidde toen de alarmerende boodschap. Als niemand de verantwoordelijkheid op zich neemt voor het beheer van de aarde en haar natuurlijke hulpbronnen, zal de mensheid op ‘Malthusiaanse wijze’ ten onder gaan aan de uitputting van diezelfde natuurlijke hulpbronnen.

Een boodschap die de bekende ‘tragedy of the commons’ verwoordt. Het drama van ongebreideld individueel winstbejag en gebruik dat uiteindelijk iedereen slechter af doet zijn. Het is een drama dat zich afspeelt in de oceanen; de levensaders van onze planeet.

Het speelt zich tevens af in de lucht, in de vorm van CO2-emissies en luchtvervuiling. Uitputting van grondstoffen, afnemende vruchtbaarheid van landbouwgronden, waterschaarste, gebrek aan voedsel; het zijn even zo vele voorbeelden van mondiale publieke goederen die dringend bescherming behoeven. Complexe vraagstukken die in ons zomernummer aan bod komen.

De Internationale Spectator heeft een geheel vernieuwde website, met een discussiepagina die de mogelijkheid biedt om te reageren op prikkelende artikelen.