Research
Op-ed
P-woord
Ken uw klassiekers. De geest van Smoot en Hawley waart wel degelijk rond. Wie? In de jaren dertig maakten deze twee politici het verschil tussen een recessie en een depressie. Hun tariefwet van juli 1930 verhoogde de invoerrechten op 20.000 Europese producten. De werkloosheid stond daarvoor op 7.8 en explodeerde daarna naar 25.1%.
De protectionistische geest is ook nu weer uit de fles. Op een breed front wordt het eigen bedrijfsleven gesteund. In veel landen (Rusland, Brazilië) verrijzen tariefmuren, worden buitenlandse werknemers onder druk gezet met vertrekpremies (Spanje) en staken vakbonden tegen goedkope arbeid elders (Groot-Brittannië). De Amerikaanse economie is nog steeds de grootste ter wereld en de president heeft een voorbeeldfunctie. In dit nog vroege stadium van de wereldcrisis moeten we op z'n minst volop de discussie met hem aangaan.
In zijn nog jonge politieke leven stemde Obama steevast tegen vrijhandelsverdragen. In de verkiezingscampagne was hij voor wijzigingen in het Nafta-verdrag 'om Amerikaanse werknemers beter te beschermen.' Dat is de echte 'America first'-taal.
We moeten dus op onze hoede zijn. Onze staatssecretaris Frank Heemskerk heeft al een schot voor de boeg gegeven. De dag na Obama's feestelijke inauguratie sprak hij tijdens een Clingendaelpaneldiscussie een wens, en indirect zijn zorg, uit. Bij de te verwachten mega-investeringen in de Amerikaanse economie zou de nieuwe president er goed aan doen nadrukkelijk ook buitenlandse bedrijven mee te laten dingen naar contracten voor bijvoorbeeld infrastructurele projecten. Geen protectionisme!
Meneer de president,u beziet de wereld in uw mooie toespraken als een ' global village' waar grenzen niet bestaan. De implementatie van uw economisch herstelplan is voor ons een lak-
moesproef. Ik sluit me van harte bij Heemskerk aan. Goed voorbeeld doet goed volgen.