Foei Sarah!

Onzin! Ik erger mij aan die overdreven Obama-hosanna. Zeker, ik prefereer zijn buitenlandopvattingen boven die van McCain. Laatstgenoemde is mij te onvoorspelbaar en te confronterend in onze 'global village' die gekenmerkt wordt door complexiteit. Zijn 'League of Democracies' is een riskant experiment dat nadrukkelijk moet dienen als tegenwicht tegen allerlei schurkenstaten.

Dus maar nederig knielen voor Obama? Nee, voorlopig vind ik de Obama-campagne vooral een gepolijste marketingmachine. Ik kan dat 'Yes we can' niet meer horen. Ik wil inhoud zien en snel ook.

Ik vind het ongepast een presidentskandidaat nu al te vergelijken met Martin Luther King of John Kennedy. Historisch gezien volstrekt onverantwoord.

Hopelijk bieden de verkiezingsdebatten 'food voor thought', al begrijp ik dat vooral het Obama-team probeert een echte discussie uit de weg te gaan. De uitnodiging om met McCain regelmatig in dorpshuizen te debatteren, heeft Obama geweigerd. Waarom eigenlijk? Veel en dicht bij de mensen is toch nieuwe politiek?!

De media valt veel te verwijten. Logisch hoor, al die aandacht voor Obama als nieuw fenomeen. Maar we zitten al in september en het is nu wel mooi geweest. Als ik zie hoe de media zich als haviken op McCain's running mate Sarah Palin storten, verbaas ik me.

Iedere kandidaat van welke partij ook zou struikelen over een intieme vriendschap met een dominee die Amerika verkettert en zelfs de vloek over het land afroept. Zo niet Obama, de nieuwe heiland immers.

Maar Sarah wordt gefileerd. Het wordt haar zelfs kwalijk genomen dat haar dochter zwanger is en haar man ooit lid is geweest van een partij die de staten meer rechten wil geven. Foei Sarah! Terecht dat 'Sarah Barracuda' met het media-establishment de vloer aanveegt.

Er wordt met twee maten gemeten. Dat bevalt me niks. Wat bestuurlijke ervaring betreft, heeft gouverneur Sarah recht van spreken. Senatoren als Obama en Biden hebben letterlijk makkelijk praten.

Dus sorry hoor. Ik ben nog niet bekeerd.