Blikken op 2016 vanuit Clingendael

Ruim 25 Clingendaelmedewerkers waagden zich aan meer dan zestig blikken vooruit op het jaar 2016.

Het onmogelijke is niet vooraf verlangd: niet de afrekenbare voorspelling, maar ook de trend of gebeurtenis die niet bij voorbaat is uitgesloten, mocht worden aangeleverd. Eens te meer blijkt dat Clingendael een pluriformiteit aan vermogen herbergt: de verwachtingen zijn niet altijd eensluidend, het diafragma en de sluitertijd niet per se gelijk, maar met een eenhandige redactionele slag kan toch van één ‘blik Clingendaelblikken’ worden gesproken. Ten voorbeeld: het Witte Huis kan in de ogen van onze kenners door Donald Trump of Hillary Clinton worden bewoond, de electorale marges zijn maar smal. Er zijn verschillende ‘toekomsten’ van ISIS of van Assad, het lot van Afghanistan (Taliban of niet?), het Verenigd Koninkrijk (Brexit of niet?), de verhouding met Poetin, en zij liggen in Clingendael-ogen niet ver van elkaar. Dat wil zeggen: electoraal, of afslagmatig op de snelweg van de geschiedenis. De kiesmarge is klein, de gevolgmarge uiteraard groot. Beide treft u aan.

Over het belang van de kwesties waarover Clingendaelmedewerkers zich uitspreken bestaat weinig verschil van opvatting. Geopolitics is (niet helemaal) back, dus de opkomende landen (China), de afglijdende landen (Rusland), de verkruimelende regio’s (Midden Oosten) en worstelende blokken (EU) zijn ruim vertegenwoordigd. We zien brede globale vraagstukken (beheersing van orde, klimaat, veiligheid/terrorisme, vluchtelingen, technologie, cyberspace) op de agenda, maar ook het smallere Nederlandse perspectief (voorzitterschap EU, ons aandeel in vredeshandhaving en conflictbeheersing, onze positie t.o.v. buurlanden incl. Venezuela) komt aan de orde. (Het mag opvallend worden genoemd dat onze kandidatuur voor een zetel in de Veiligheidsraad, en daaraan verbonden verwachtingen, niet worden vermeld).

Om recht te doen aan de pluriformiteit heeft deze redactieslag niet geresulteerd in het bereiden van een identiteitsloze mix, maar is voornamelijk beperkt gebleven tot het soms opknippen en rubriceren van de afzonderlijke bijdragen en het aanbrengen van enige inleidende alinea’s.