Op woensdag 10 juni heeft Ko Colijn –directeur van Instituut Clingendael – tijdens een presentatie op het Ministerie van Defensie de Clingendael Monitor 2015 aan Minister van Defensie mevr. Hennis-Plasschaert aangeboden.

[[{"type":"media","view_mode":"media_preview","fid":"5382","attributes":{"alt":"","class":"media-image","height":"180","style":"width: 180px; height: 180px; float: right; margin: 5px;","width":"180"}}]]De Clingendael Monitor 2015 heeft als titel ‘Een wereld zonder orde?’ en geeft  een overzicht van de belangrijkste ontwikkelingen binnen het mondiale bestel, met bijzondere aandacht voor veiligheid en stabiliteit. In de Monitor 2015 wordt gesteld dat het internationale systeem zich als gevolg van de opkomst van nieuwe machten in de overgangsfase bevindt van een ‘westers’ gedomineerd bestel naar een meerpolige configuratie, waarbinnen opkomende mogendheden een steeds belangrijker rol spelen. Een gevolg hiervan is dat de internationale orde sterker gedomineerd wordt door de relaties tussen de grote mogendheden. Cruciaal voor het toekomstige patroon van mondiale samenwerking en conflict is de Chinees-Amerikaanse relatie, die vooral waar het Oost-Azië betreft door rivaliteit en spanningen wordt gekenmerkt. Daarnaast is de assertieve opstelling van Rusland als revisionistische macht een factor van betekenis.

[[{"type":"media","view_mode":"media_preview","fid":"5379","attributes":{"alt":"","class":"media-image","height":"180","style":"width: 180px; height: 180px; float: left; margin: 5px;","width":"180"}}]]

Gewapende conflicten in Oekraïne, het Midden-Oosten en Noord-Afrika leiden tot toenemende instabiliteit in regio’s die aan de Europese Unie grenzen. Zij dagen de EU uit als veiligheidsactor. Als gevolg van deze conflicten staan ook de verhoudingen tussen de grote mogendheden verder onder druk. Tegelijkertijd gaan sombere bespiegelingen over ‘de terugkeer van de geopolitiek’ of ´een nieuwe koude oorlog’ voorbij aan het feit dat ondanks de conflicten en spanningen samenwerking tussen de belangrijkste spelers wel degelijk plaatsvindt. Dit geldt ook voor opkomende machten als China en India, die echter wel streven naar aangepaste machtsverhoudingen binnen de bestaande multilaterale kaders. Dit laat zien dat samenwerking en rivaliteit  tussen invloedrijke staten steeds vaker samengaan. De internationale orde is in toenemende mate zowel multilateraal als multipolair van aard.