Burundi deed meer voor nucleaire ontwapening dan Obama

Ik weet het ook niet direct, maar laten we nog eens te rade gaan bij de motivering van het Nobelcomité.

Mooi, maar ik speel graag advocaat van de duivel en maak daar nu twee kanttekeningen bij.

In de eerste plaats is de VS, en ook Obama, voorlopig niet van plan om nucleair te ontwapenen. 'Perhaps not in my lifetime', zei hij op 5 april in zijn befaamde speech in Praag. Amerika is ook niet van plan om uit de vicieuze cirkel te stappen. Een onsje minder kernwapens kan wel, maar "Make no mistake! Zo lang deze wapens bestaan, zal de VS een veilig, betrouwbaar en effectief arsenaal handhaven om elke tegenstander af te schrikken". De VS is nog altijd een van de laatste landen ter wereld die het Kernstopverdrag niet heeft geratificeerd. Daar moet het ook snel van komen, beseft Obama. In Praag beloofde hij: 'My administration will immediately and aggressively pursue U.S. ratification of the Comprehensive Test Ban Treaty'. Hij heeft daar 67 stemmen in de Senaat voor nodig. In de VS moet je die 'kopen', alles heeft zijn prijs in de politiek. Twee weken geleden lekte het bericht uit dat op de begroting van Energie (!) miljoenen dollars staan gereserveerd voor het project Complex Modernisation. Dat komt erop neer dat de fabricage van plutonium en verrijkt uranium voor een nieuwe generatie kernwapens wordt veiliggesteld. Daar kunt u niet onderuit, is Obama voorgehouden, anders kunt u die 67 senaatsstemmen wel vergeten.

En wat is de houdbaarheidsdatum van Obama's woorden? In Praag prees hij de Tsjechen en Polen voor hun moed om een Amerikaans raketschild op te stellen tegen de Iraanse raketten. 'Zo lang de dreiging uit Iran aanhoudt, zullen we ermee doorgaan', verzekerde hij toen. Maar vijf maanden later was die dreiging ineens van de agenda afgevoerd en werd het raketschild in de ijskast gezet. Dat kan allemaal waar zijn, voortschrijdend inzicht, maar het bewijst dat plannen en woorden, en zelfs beloften met een korreltje zout moeten worden genomen.

Ik ben natuurlijk een azijnpisser. Het is ook nooit goed. Kom dan met een beter voorstel!

Vooruit, laten we een land zoeken dat in 2009 echt iets aan nucleaire ontwapening heeft gedaan. Dat is mijn tweede kanttekening: waarom is de Nobelprijs voor de Vrede eigenlijk niet naar Boeroendi gegaan? Het is u misschien ontgaan maar dankzij president Christian Pierre Nkurunziza is de helft van de wereld afgelopen zomer met één handtekening kernwapenvrij geworden. Op 15 juli was hij het 28ste Afrikaanse staatshoofd dat het Verdrag van Pelindaba ratificeerde. Daarmee werd het gehele continent officieel uitgeroepen tot kernwapenvrije zone. Omdat zulke zones ook al bestaan in Latijns-Amerika, Australië, Zuid-Oost-Azië, de zuidelijke Stille Oceaan en zelfs de Zuidpool kun je zeggen dat Boeroendi er zelfs voor heeft gezorgd dat sinds deze zomer het hele zuidelijk halfrond atoomvrij is geworden.

Dat is iedereen ontgaan, schande. Het verdrag lag al 13 jaar klaar, handtekeningen druppelden binnen, maar dankzij die van Boeroendi nu over de streep getrokken. In heel Afrika is het van nu af verboden om atoomwapens te hebben (het apartheidsbewind van Zuid-Afrika had ze ooit, maar de opvolgers deden ze de deur uit) , te testen, te ontwikkelen, enzovoort. En ook om kernwapens van anderen toe te laten of te laten passeren. Ik vermeld dat maar even omdat de 'echte' kernmachten dus ook hun handtekening onder het verdrag moeten zetten, daarmee belovend dat ze de kernwapenvrije zone zullen respecteren. Dat hebben de meeste kernmachten intussen gedaan, maar Rusland en......de regering-Obama niet. Het is natuurlijk jammer dat Nkurunziza in een vorig leven nog rebellenleider was, naar zijn zeggen ook wel eens tegen zijn zin bij het etnische geweld tussen Hutu's en Tutsi's betrokken is geraakt, maar nu als born-again christian in dienst van God leeft en zijn land bestuurt. Dat had het Nobelcomité nog even moeten natrekken, maar ik blijf erbij dat het enige concrete resultaat op het gebied van nucleaire ontwapening dit jaar niet in he Witte Huis, maar in het paleis te Boejoembara heeft plaatsgevonden.