Research
Op-ed
De 'game changer'
Ze vallen als meteorieten uit de lucht, de laatste tijd. Hier is een lijstje van de game changers die het op dit moment het beste doen.
De schaliegasrevolutie. Voorzien van het label game changer door wereldwijd beroemd commentator Fareed Zakaria. In de VS doorgebroken techniek (fracking) om voorheen ontoegankelijke aardlagen via horizontale boortechnieken te injecteren met water, zand en chemicaliën, waarbij veelbelovende hoeveelheden schaliegas vrijkomen. Ja, zoveel zelfs dat er wordt gespeculeerd dat de VS, Frankrijk, Canada en Polen de westerse wereld - en in de eerste plaats zichzelf - onafhankelijk kunnen maken van (nu al zeven keer duurdere) energie uit het Midden-Oosten en Rusland. Jammer voor sjeiks en Poetin, fijn voor ons, al moet Europa er wel rekening mee houden dat de Amerikanen zich dan niet meer zo druk hoeven te maken om de rest van de wereld en het Europese schaliegas een stuk lastiger te winnen is. Laatste hoofdstuk uit deze revolutie: Shell gaat schaliegas winnen in Oekraïne. Oekraïne zegt dat het nu veel minder Russisch gas nodig heeft en wil niet betalen voor wel afgesproken, maar niet langer noodzakelijke leveringen. Gazprom eist miljarden, Rusland dreigt, Oekraïne ruikt onafhankelijkheid.
Vorige week vette koppen in de internationale pers: VS en EU beloven binnen twee jaar 'game changing' handelsverdrag te sluiten. Zet de grenzen een stuk verder open voor elkaars producten en diensten, dat is goed voor misschien wel één procent extra economische groei, kost niks. Als het lukt is dat een geweldige opsteker, want tegenover alle praat over de opkomst van China en andere landen blijft de transatlantische zone gewoon het rijkste en machtigste economische blok ter wereld.
Nog een game changer van vorige week: Frankrijk wil dat de EU weer verder gaat onderhandelen met Turkije over toetreding. Het land wordt te belangrijk met Syrië en Iran als probleemlanden naast de deur, en groeit uit tot een geopolitieke speler die je beter in dan buiten je kamp kunt hebben.
Volgende game changer van vorige week: de kernproef van Noord-Korea. Waarom, het was toch al weer de derde? Ja, maar het was de eerste van Kim Jong-un en als de bluf uit Pyongyang reëel is, komt de miniatuurbom op de langeafstandsraket nu binnen bereik. Dan gaan er game changing beslissingen genomen worden in Tokio en Seoel (militaire tegenmaatregelen, misschien zelf kernwapens maken?) en Beijing en Washington. Obama zal zich gedwongen voelen om een raketschild aan Zuid-Korea en Japan aan te bieden. Dat gaat de verhouding tussen China en de VS verzuren, dus er moet iets gebeuren.
En welke game changers zijn ons voor de volgende dagen al aangekondigd? Volgende week gaat Iran in Kazachstan weer praten met de groten der aarde over het omstreden atoomprogramma. Geeuw, dat zal wel weer niets worden, maar pas op. De productie van verrijkt uranium gaat nu in een hoge versnelling en als Teheran weer niets te bieden heeft, zal dat Netanjahoe (net weer premier van Israël voor een nieuwe termijn) nieuwe argumenten geven om een aanval op Qom en Natanz in te roosteren.
En wat is de grootste game changer voor de komende dagen? Het woord is alweer gevallen voor het geval Silvio Berlusconi er dit weekend toch nog in slaagt premier van Italië te worden. Wat twee weken geleden onvoorstelbaar leek, zou zomaar kunnen. Met belachelijke beloften van belastingverlaging en schaamteloos goedpraten van corruptie heeft hij angstig veel succes bij kiezers en steekt hij een middelvinger op naar Europa. Let op de beursindex en de euro.
Eigenlijk zijn game changers een bekentenis dat de toekomst niet valt te voorspellen.
Allemaal inslaande meteorieten, maar ik voorspel u één ding: volgende week zou ik u zo weer een stuk of vijf nieuwe kunnen leveren.
