De VS is geen verschrompelde dwerg

Het grote verhaal is dat de macht van Amerika langzaam maar zeker wijkt voor die van oprukkende landen als China en India. Vermoeid trekt de VS zich terug en koestert het geluk van een veilige veste, begrensd door ongevaarlijke landen (Mexico en Canada) en twee diepe slotgrachten (de Atlantische en de Stille Oceaan).

Alarmpraat, zeggen sommige experts, ook de 21ste eeuw zal een American Century worden. Samen met het ‘afgeschreven’ Europa is de VS nog altijd goed voor de helft van de wereldproductie en een derde van de wereldhandel. Hoogleraar Joseph Nye van Harvard, uitvinder van het begrip soft power, zeg maar de macht die niet uit de loop van een geweer komt maar het gevolg is van de spijkerbroek en iPad, vindt het beeld van China als een reus van 10 feet tall en de VS als een verschrompelende dwerg ‘misleidend en inaccuraat’. Worden wij mismoedig van het feit dat we niets kunnen uitrichten tegen Poetin in Oekraïne en zien we dat als een teken aan de wand, bedenk dan wel dat de VS in 1956 net zo lijdzaam moest toekijken toen Russische tanks Boedapest inrolden, hoe we toekeken bij de nationalisatie van het Suezkanaal door Nasser, en hoe we in 1968 weer machteloos waren bij de Sovjet-‘broederhulp’ tegen de Praagse lente. Oekraïne is een tragedie, maar dus ook geen modern bewijs dat Amerika wegkwijnt; er waren altijd al grenzen aan die macht.

Ook qua hard power deelt de VS voorlopig nog de lakens uit. Militair kan niemand in de buurt van de VS komen. Nog altijd geeft de VS meer uit aan defensie dan alle BRICS-landen samen. Niet alleen in dollars, maar ook in kwaliteit is Amerika wereldleider. Wie behoefte heeft aan een ouderwetse injectie met Amerikaans technologisch optimisme werpe een oog op het zojuist verschenen rapport Breakthrough Technologies for National Securities. Auteur: DARPA, het Defense Advanced Research Projects Agency. Dat is de broedplaats van uitvindingen die er, eenmaal omgezet in wapens, voor zorgen dat de VS de achtervolgers op afstand houdt. Opgericht na de schok die de lancering van de Russische spoetnik in 1957 teweegbracht (want: konden de Russen New York voortaan bestoken met een atoombom uit de ruimte?), kreeg het als opdracht om game changers op het slagveld te verzinnen.

Geen slap geknutsel. DARPA was de kweekkas van de GPS-technologie – als direct gevolg van de noodzaak om de baan van spoetniksatellieten te volgen. Het vond internet uit, omdat militairen begrepen dat je de oorlog wint met het delen van informatie, liefst real time en wereldwijd, belangrijker dan het bezit van dertigduizend atoombommen. DARPA vond precision guided munitions uit, niet-nucleaire precisiebommen, om de Sovjetdreiging van eindeloze tankkolonnes te elimineren. DARPA vond in de jaren zestig de drone uit, tien jaar later stealth-vliegtuigen, en ontwikkelde stemherkenning.

In het rapport lezen we dat er nu wordt gewerkt aan technologie om de vijand onder no light-omstandigheden te kunnen zien en uitschakelen voordat hij er erg in heeft, om door dikke muren heen te kijken, om de militair exact te laten weten waar hij is ook op plaatsen waar GPS niet werkt, om hem een app op zijn smartphone mee te geven die vertaalt en tolkt, naar het Chinees of het Pashtun. DARPA ontwikkelt een systeem dat ‘zelf’ wetenschappelijke literatuur bijhoudt en direct valoriseert,en alle info op internet en social media uitbeent en daaruit opmaakt waar over drie maanden een ebola-epidemie zal uitbreken of een terreuraanslag wordt voorbereid. Voor wie hiervan nerveus wordt: DARPA werkt ook aan neurotechnologische implantaten die mens en soldaat beter laten presteren, ‘optimizing human performance’.