Het is herfst dus de geruchten over een Israëlische aanval op Iran duiken weer op. Alleen vorig jaar was het iets stiller, misschien om het Stuxnet-virus een kans te geven zich te bewijzen. De computerworm groef zich door Iraanse atoomcomputers en stelde de ene na de andere ultracentrifuge buiten werking, waardoor de verrijking van uranium flinke schade opliep. Niemand eiste de eer op, maar vriend en vijand geloven dat Amerika en Israël erin geslaagd waren om tijd te kopen en de Iraanse atoombom een stukje naar de toekomst te saboteren.
Maar nu is het weer bingo. Stuxnet lijkt uitgewerkt, de centrifuges tollen weer, en de zenuwoorlog is weer losgebarsten. In een wikileak van precies twee jaar geleden was de Amerikaanse gezant Alexander Vershbow door Israëlische experts ingefluisterd dat Iran in 2010 over een kernwapen zou kunnen beschikken, in het voorjaar van 2012 over drie, en dat het maken van een atoombom Iraanse technici begin volgend jaar nog maar een paar weken of ten hoogste maanden zal kosten. In Israëlische ogen is de geest dan uit de fles. Niet dat Iran in 2012 meteen een kernoorlog tegen Israël zal beginnen, maar het 'zal de vrije hand krijgen in Hamasstan in Gaza en in Hezbollahstan in Libanon'. De regio zal op zijn kop staan: 'In Israëlische ogen zal Saoedi-Arabië voor veel geld met Pakistaanse hulp een eigen bom kopen, en Egypte zou niet achterblijven.' In de kantlijn vroegen de Amerikanen zich in 09TELAVIV2482 overigens wel af of de Isaëli's hen een worst case scenario opdisten om de druk op Washington op te voeren.
Tot zover geen nieuws, een kalenderverschijnsel. Zelfs het feit dat zware druk wordt uitgeoefend op de rapporteurs van het Atoomagentschap om Iran er nu maar eens flink van langs te geven - opzienbarend fel deze keer, maar hopelijk blijft de organisatie er stoïcijns onder - is geen onbekend verschijnsel.
Of is de situatie nu misschien toch anders?
In Israëlische ogen wel. Er worden wel vijf 'nieuwe' omstandigheden genoemd die de drumbeat aanwakkeren.
Eén: Libië is een Pyrrusoverwinning voor het Westen. Fijn dat Khadaffi weg is, maar China en Rusland vinden dat de resolutie die de Navo het recht gaf om in te grijpen is 'gestolen' en zullen niet meer meewerken aan verdere successen van het Westen. Dus ook geen vijfde rondje sancties meer tegen Iran, wat dat land ook doet. Het Westen moet nu een prijs betalen en Israël is de dupe.
Twee: de Arabische Lente heeft de aandacht van het probleem-Iran afgeleid en de wereld zelfs valse hoop gegeven. Maar pas op, zegt Israël, alle lenteachtige ontwikkelingen hebben Iran juist in een hoek gedreven. De ajatollahs is de illusie ontnomen de baas te kunnen spelen in het Midden-Oosten en ze zullen nu, verkrampter dan ooit, hun status ontlenen aan die van kernmacht.
Drie: Iran brengt zijn verdachte activiteiten nu over van Natanz naar het onkwetsbare (want wel héél ondergrondse) Fordow. In die - tot 2009 geheime en alleen onder dwang der publiciteit erkende - fabriek gaat de uraniumverrijking verdrievoudigd worden en tot een veel hogere kwaliteitsgraad dan nodig is voor elektriciteit en medisch onderzoek.
Vier: het wordt steeds duidelijker dat Iran blijft weigeren om het Atoomagentschap geruststellend antwoord te geven op de vraag of het nucleaire programma onschuldig is. Leg alle satellietfoto's en bewijzen van het tegendeel svp op tafel, is de dringende eis uit Israël.
Vijf: Israël vreest dat Obama de confrontatie niet aandurft, hoewel de president volhoudt dat 'alle opties op tafel liggen'. De strategie van Obama in het jaar van de presidentsverkiezingen is 'geen nieuwe oorlog meer in het Midden-Oosten' en Iran via diplomatiek isolement tot een oplossing dwingen. Toch ruikt Israël een kans om de VS verder onder druk te zetten. Eind december vertrekt de VS uit Irak, zodat ook geen medewerking van Washington meer nodig is om Israëlische straaljagers de kortste doortocht naar Iran te verlenen. Het Amerikaanse bezwaar dat Iran vergeldingsaanvallen op Amerikanen in Irak kan uitvoeren, vervalt ook.
Op al deze argumenten valt zeker niet alles, maar wel behoorlijk wat af te dingen. Alle argumenten waren een half jaar of langer geleden al bekend, zelfs het einde van Khadaffi was geen verrassing. Geen reden om juist nu in paniek te raken. Blijft over dat er weer zoveel maanden zijn verstreken en Iran alle sabotage trotseert en de wereld sanctiemoe wordt. De geruchtenmachine is onderdeel van een campagne om Obama onder druk te zetten. De boodschap uit Tel Aviv is: nóg hardere sancties, nog hardere taal, desnoods zonder Rusland en China, en anders doen we iets heel gevaarlijks waarin we jullie zullen meeslepen.
