Nederland teruggeven aan de Nederlanders? Wat wil onze premier eigenlijk?

Premier Mark Rutte weet het, want hij beloofde op de verkiezingsavond aan zijn dolenthousiaste gehoor: 'We gaan dat prachtige Nederland teruggegeven aan de Nederlanders!' Een juichkreet die je je nog zou kunnen voorstellen in mei 1945, maar na de verkiezingen voor de Provinciale Staten 2011? Misschien was het bedoeld als antwoord op Wilders' merkwaardige belofte om Limburg terug te geven aan de Limburgers, diezelfde avond. Dan zou je het nog een zekere correctie kunnen noemen van een zielig staaltje provincialisme. Maar goedbeschouwd zijn beide toezeggingen even dwaas als vals.

Ik sta eigenlijk versteld van die uitspraak. Welke raadsadviseur heeft Rutte zoiets kunnen influisteren, of zou hij het helemaal zelf bedacht hebben? 'Nederland teruggeven aan de Nederlanders' is goedkope demagogie. Een kwalijke knieval voor politici die niet meer nadenken en de schuld voor problemen bij het buitenland leggen. Een onhoudbare slag onder de intellectuele gordel.

Van een ongelukkige vergissing van de premier kan ook niet worden gesproken. Hij is gewoon een beetje veel opgeschoven. Bij de regerings- en gedoogverklaring van 30 september zat hij er al dichtbij. Toen was het: 'We gaan het land teruggeven aan de hardwerkende Nederlander.' Dat was een uitspraak die je nog kon uitleggen als een oude VVD-hobby. Maar nu het hardwerkende is weggevallen, is de betekenis ineens veranderd van een inkomenspolitieke in een rare antibuitenlandse kreet.

Van xenofobie verdenk ik Rutte niet, maar wat wil onze premier dan eigenlijk? Moeten we uit de EU, en voeren we de gulden weer in? Stappen we uit de NAVO en het IMF? Zetten we weer slagbomen neer bij Venlo en Bourtange en zeggen we alle internationale verdragen op? Geven we onze aanspraken om bij de G20 te horen op?

We zijn de zestiende economie ter wereld en de negende exportnatie. Qua land- en tuinbouw zijn we het derde exportland van de wereld. De Rotterdamse haven is de vierde van de wereld en de grootste van Europa, meer dan de helft van alle spullen die er in of uit gaan komt van buiten Europa. Schiphol is met bijna vijftig miljoen passagiers per jaar de veertiende luchthaven van de aarde. Op de mondiale ontwikkelingsindex van het Center for Global Development staan we jaar in jaar uit in de top-drie. In verhouding tot het nationaal inkomen geven we veel uit aan vredesoperaties en humanitaire interventies: zesde van de wereld. Onze marine laat wel eens een steekje vallen (Libië), maar als het om bewaken van handelsroutes gaat doen we het goed (vierde).

Op de migratie-index staan we twaalfde. Qua ontwikkelingshulp aan Afrika zijn we de vierde donor van de wereld. Onze koopvaardijvloot (622 schepen) is groter dan de Britse of Italiaanse, en die van Duitsland en Frankrijk samen. De directe investeringen in het buitenland zijn met een ronde zeshonderd miljard euro per jaar 'half' grootmachtelijk (Duits, Brits, Frans) maar overtreffen die van Italië, Canada of Australië ruimschoots. Onze economie zou met waarschijnlijk meer dan de helft krimpen als we haar helemaal zouden teruggeven aan de Nederlanders, zelfs al zouden we zeventien miljoen hardwerkende Nederlanders worden.

Op wereldranglijsten Globalisering bezet Nederland altijd de hoogste plaatsen. Op de jaarlijkse Foreign Policy-index zijn we het op drie na meest geglobaliseerde land ter wereld. Nóg gezaghebbender is de KOF-index van het Zwitserse Economisch Instituut. Die lijst is gebaseerd op een mix van vierenwintig criteria. Op de laatste ranglijst (gepubliceerd in 2010) staat Nederland op de derde plaats. De KOF-index wordt ook gesplitst bijgehouden. De Economische Globaliseringsindex geeft Nederland een vierde plaats. Zij is gebaseerd op afhankelijkheid van handel, buitenlandse investeringen, grensoverschrijdend kapitaalverkeer.

Op de Politieke Globaliseringsindex staan we vijfde. Die kijkt bijvoorbeeld naar het aantal ambassades en onze lidmaatschappen van internationale organisaties. Dan is er de Sociale Globaliseringsindex. Die is samengesteld uit zulke uiteenlopende rankings als: hoeveel toeristen passeren de grens, hoe vaak bellen en e-mailen we internationaal, hoe groot is het aantal internetgebruikers, hoeveel buitenlandse boeken lezen wij (en andersom), hoeveel Ikea's staan er langs onze snelwegen en hoeveel McDonald's-restaurants telt ons land?

Uit de lijst blijkt ook wat er zou gebeuren als Nederland letterlijk aan de Nederlanders zou worden teruggegeven. Dan zouden we terugvallen tot de status van Birma, Noord-Korea en Gaza. Dus Mark: s.v.p. terugnemen, dat teruggeven.