Research
Op-ed
Boze Bill
Bill Clinton is terecht nog steeds boos. De jaren negentig waren de langste economische groeiperiode uit de Amerikaanse geschiedenis. Clinton kwam met veel gerichte stimuleringsmaatregelen en droeg bij aan een optimistisch businessklimaat. De invloed van een president op de economie wordt wel eens overdreven maar Clinton eindigde wel met een begrotingsoverschot.
Natuurlijk is Barack Obama een politicus voor de toekomst. Maar dat hij de afgelopen maanden het maar niet over zijn lippen kon krijgen om te zeggen dat de jaren negentig een periode waren van welvaart en relatieve wereldvrede is voor de Clintons een regelrechte belediging. Het getuigt van weinig - recent - historisch besef. Ook was het een persoonlijk affront om Bill Clinton aanvankelijk op te willen leggen dat hij op deze conventie hoofdzakelijk mocht spreken over de abstracte buitenlandse politiek en nauwelijks over de concrete economie.
Een conventie is strak geregisseerd, tot en met de hoeveelheid en de kleuren van de confetti. Maar als Barack Obama echt als winnaar uit de conventie te voorschijn wil komen, moet hij de Clintons de inhoudelijke credits geven. Veel Clinton-aanhangers zijn gewone Amerikanen die niet zo veel verstand van de politiek hebben. Maar van fatsoen in de politiek weten zij wel. Hun gevoelens van onvrede laten zich niet eenvoudigweg regisseren.
Obama moet zich echt snel met de Clintons verzoenen, want anders verspeelt hij zijn kansen op het presidentschap. Ik ben benieuwd naar vanavond, als Obama spreekt. Bill zal daar niet bij zijn. Ik schat in dat Obama de naam 'Bill Clinton' slechts een enkele keer in de mond neemt. Zwak hoor en politiek oliedom.