Chimerica

Ik sta op het Plein van de Hemelse Vrede. In de verte zie ik de brede avenue bij de Verboden Stad. Eigenlijk nog maar kort geleden wemelde het daar van in sjofele Mao-pakjes gestoken fietsers. Nu domineren Audi's, BMW's en dure Volkswagens. Op Wangfujingstraat, Beijings Fifth Avenue, zijn de mensen sjieker gekleed dan in New York en Amsterdam. Veel trotse ouders showen hun welvaartsprinsjes - één kind immers.

Harvardhistoricus Niall Ferguson sprak als eerste van 'Chimerica'. Beide landen vertegenwoordigen meer dan 30% van de wereldeconomie. Washington begrijpt dat de Chinese groei hoog moet blijven. Die economie is de peiler waarop de wereld, en dus ook de Amerikaanse economie, rust. Als die in elkaar stort...

Maar dat gebeurt niet. Er is nu 7,2% economische groei. De Chinese aandelenmarkt breekt alle records. In Beijing en Shanghai staan 20% van alle hijskranen in de wereld. Nog niet zo lang geleden had Beijing maar één hotel. Nu 2660.

Er komt steeds meer yin en yang tussen China en de VS. Ze vullen elkaar aan. Lijken ook steeds meer op elkaar. Amerikaans staatsingrijpen in de economie bevalt autoriteiten in dit land wel.

In China speelt de overheid nog steeds een belangrijke strategische rol in de economie. Familiewaarden en patriottisme zijn ook sterke Chinese trekken. In China is een enorme tegenstelling tussen stad en platteland.

Is het bij 'Uncle Sam' werkelijk zo fundamenteel anders? Kijk eens naar verpauperde plattelandsgebieden in het midden-westen en zuiden. De Verenigde Staten zijn ook een land met 47 miljoen onverzekerden.

Opvallend in Beijing en andere steden is dat helaas ook McDonalds en Kentucky Fried Chicken overal oprukken. Dat zijn de Amerikaanse symbolen voor Chinese jongeren, tot afgrijzen van de oudjes. 5000 jaar Chinese cultuur wordt steeds meer veramerikaniseerd.

In de reusachtige, superdeluxe warenhuizen klinkt vandaag weer keiharde Michael Jackson-muziek. Ongelooflijk dat een land als China in zo'n korte tijd zo kan veranderen. Barack Obama won de Amerikaanse presidentsverkiezingen met een boodschap van 'change' maar de echte verandering vindt hier plaats.

Af en toe zie je de sjofele fietser nog wel eens maar die is in feite te vergelijken met de eenzame gek die het opneemt tegen het razende verkeer op Broadway. Beijing is adembenemend.