Cuba libre

Nu weet ik dat het op Cuba begin twintigste eeuw als cocktail van Cubaanse rum en Amerikaanse cola ontstond. Symbool van 'Amerikaanse' vrijheid, want de Yankees hadden immers het Spaanse koloniale gezag verjaagd.

Sinds zo'n vijftig jaar is ook Amerikaanse cola verboden op Cuba. Die dwaze isolatiepolitiek had grote gevolgen: een gemiddeld maandsalaris van minder dan $ 20 en een in zichzelf gekeerd autoritair regime.

Waar Nixon en Clinton communistisch China en Vietnam tegemoet kwamen, gebeurt nu pas hetzelfde met Cuba. Nog geen opheffing van de economische boycot, maar wel vrij verkeer van Cubaans-Amerikaanse mensen, goederen en geld. De volgende stap moet van Raoel Castro komen, zoals vrijlating van politieke gevangenen.

Oude Cubaanse ballingen in Miami's Calle Ocho vreten hun sigaren op van woede. Maar de meeste anderen leven in het pragmatische Obamatijdperk, waar alles en iedereen met elkaar te maken heeft. Op 'Google Earth' is 90 mijl een absurde afstand.

Natuurlijk, de sceptici en eeuwige relativisten zeggen dat de deur naar Cuba slechts op een kier staat. Stelt weinig voor. Een schoolvoorbeeld van Obama's zo voorzichtige optreden.

Oh ja? Obama scoort op zijn eerste rapport na 100 dagen een ruime voldoende. Ondanks zijn preoccupatie met een economie, die op zowat alle fronten op instorten staat (of stond?), heeft Obama op buitenlands terrein een flink aantal opvallende stappen gezet. In mum van tijd heeft hij een nieuwe Afghanistanstrategie gepresenteerd, een wapenakkoord met Rusland aangekondigd. Is hij een opmerkelijke dialoog met de islamitische wereld aangegaan.

Nog nooit heeft een Amerikaanse president na drie maanden zo hoog gescoord in de peilingen. Teleurstellingen zullen komen. Maar met deze verstandige politiek ten opzichte van Amerika's voortuin is de kans op een echte cuba libre in de café's van Havana wel toegenomen.

Wie midden in het Bushtijdperk had voorspeld dat de volgende president zoveel 'change' zou brengen, was voor stapelgek verklaard. Onder Obama is het vertrouwen in de politiek weer wat gestegen. Dat is misschien wel het meest opmerkelijke, temidden van al het cynisme.