'On Fox'

Op vakantie in Nederland. De drie oudere Amerikaanse vriendinnen hebben het er maar moeilijk mee in de Bijenkorf-lunchroom. Amsterdam heeft prachtige grachten en grappige huisjes, zeggen ze vriendelijk. 'Het lijkt wel Disneyland' en 'Wat kan die Rembrandt schilderen.' Maar als ik door de beleefdheden heen prik, stuit ik op gefronste wenkbrauwen. 'Als wij Amerikaans nieuws in Nederland willen volgen zijn we verplicht te kijken naar het linkse CNN. Dat verzin je toch niet.' 'We're on Fox', roepen de dames in koor.

Dat zegt alles. De dames begrijpen niet dat er ook maar iemand in Nederland sympathie kan opbrengen voor de Democraten. Als ik ze vertel dat John Kerry in Nederland zeker 80 procent van de stemmen zou hebben gehaald, zijn ze verbijsterd. En ze vallen welhaast flauw als ik vertel dat Hillary Clinton hier populair is. 'Als Hillary president wordt, blijf ik m'n hele leven in Nederland', roept er een. 'Wie ooit links was, is voor eeuwig besmet. Ze is getrouwd met een overspelige schurk. En van oorlogen heeft zij geen verstand.'

Ik probeer uit te leggen dat '11 september' ons heeft geleerd dat wij allemaal in een 'global village' leven. Dat ons leven kwetsbaar is. Macht is een relatief begrip geworden want iedere burger kan eenvoudig over massavernietigingsspul beschikken. Een nieuwe Amerikaanse president moet bruggen bouwen tussen volkeren, de harten van de mensen veroveren. De dames kijken nu pas echt meelijwekkend. 'In ons land zou u een echte Democraat zijn. Democraten zijn lieve mensen. Ze willen maatschappelijke problemen op een vriendelijke manier oplossen. Maar de wereld is niet vriendelijk. Neem de islam. De meeste moslims zijn geen terroristen maar de meeste terroristen zijn wel moslims.' De dames zijn nu echt op dreef. 'Kijk naar Amsterdam. Hoe weten jullie dat onder al die moslims geen terroristen schuilgaan? Hoe controleren jullie dat?' De retorische vragen worden niet beantwoord. Ik krijg nog een laatste Fox-nieuwtje mee: 'In de Verenigde Staten zijn op verschillende plaatsen schoolbussen gestolen. Ieder moment kan een vreselijke aanslag worden gepleegd.' De rillingen lopen over mijn rug. Ook ik voel me nu 'on Fox', ben in de ban van de angst. Wij Foxmensen hebben de strijd tegen het terrorisme eigenlijk al verloren.