Geert Who? Verrassende vinger in de dijk tegen islamhaat.

New York

Geert Wilders was nog niet uitgesproken of organisator Pamela Geller sprong naar de microfoon. Terwijl de duizendkoppige menigte nog stond te juichen, riep zij: 'Wilders is de nieuwe Churchill. Vindt u ook niet dat wij zo'n Amerikaanse leider nodig hebben?'

Dat was het doel van het New York-tripje: Amerikaanse antimoslimgroeperingen presenteerden Wilders als een trofee om mee te pronken en Amerikaanse politici te overtuigen ook zo fanatiek te worden. Op een spandoek stond: 'Wilders for president'.

Wilders was door Amerikaanse media aangekondigd als de politicus die de koran wil verbieden. Wilders refereerde hier tijdens zijn keynotespeech niet één keer aan.

Ongetwijfeld ook vanwege veiligheidsmaatregelen werd Wilders als een filmster vlak voor zijn speech in een zwart glanzende limousine tot vlak bij het podium gereden.

Van tevoren was er nog angst geweest bij de gedroomde leiders van de Amerikaanse anti-islam beweging, Newt Gingrich en John Bolton, om zich aan de rally te verbinden. Vanwege 'agendatechnische' redenen meldden zij toch niet aanwezig te kunnen zijn.

In de Verenigde Staten is de vrijheid van meningsuiting heilig maar het is 'not done' om het eveneens grondwettelijke recht van de vrijheid van godsdienst in te perken. In wezen heeft iedere Amerikaanse burger een onzichtbare privacycirkel om zich heen. Geen fatsoenlijk politicus waagt het hierop inbreuk te plegen.

De omstandigheden om te scoren waren welhaast perfect. De werkloosheid is toegenomen tot 9,6%. Als zondebokken zijn er de Amerikaanse moslims en de vermeende moslimpresident Obama. Het juiste klimaat voor complottheorieën. Zoals in de Oud-

heid de brand van Rome aangestoken zou zijn door de Christenen en de Rijksdagbrand door de communisten, zo zouden in 2010 verdorven moslims met de bouw van een moskee op Ground Zero de lont in het kruitvat, lees de Christelijke Amerikaanse maatschappij, willen steken. Overal zouden minaretten verschijnen die Amerika zouden transformeren tot een westelijk Saudi-Arabië.

Wilders refereerde in zijn speech inderdaad meerdere malen aan Mekka door te verkondigen 'dat New York nooit 'Nieuw Mekka' zal worden waar niet één Christelijke kerk mag worden gebouwd en Joden niet eens fluisterend hun geloof mogen belijden.'

Wilders appelleerde nadrukkelijk aan de Hollandse tolerantie van Nieuw Amsterdam die ten grondslag ligt aan de huidige open Amerikaanse maatschappij. Maar hij riep ook op 'een verdedigingslijn te trekken tegen de sharia-aanhangers die ons willen onderwerpen.'

Maar dat was het dan. Geen 'breaking news' en vervolgens besteedden de Amerikaanse media weinig aandacht aan de toespraak. 'Geert Who?' blijft voorlopig 'Geert Who?'

Uiteindelijk was Wilders vooral een Hansje Brinkers gebleken. In al het tumult rondom de 'monstermoskee' leek het er even op dat de dijken van politiek en maatschappelijk fatsoen doorbroken zouden worden. In dit verkiezingsjaar zagen allerlei Congreskandidaten hun kans schoon om het antimoskee sentiment uit te buiten. Geen weldenkende Amerikaan zou immers voorstander zijn van 'minaretten op Ground Zero'.

Met overdrijvingstactieken die doen denken aan Joseph McCarthy - communistenjager uit de jaren vijftig - werd de angst bij het naderen van de gevoelige '11 september' almaar aangewakkerd. De Pamela Gellers hadden met hun internetblogs vrij spel.

Maar door een gematigde toespraak van de Nederlandse gast werd de happening een anti-climax. De dijken tussen de rabiate haatgroeperingen en de formele politiek zijn niet doorbroken. Wilders heeft als een Hansje Brinkers vooralsnog zelf maar even de vinger in de dijk gestoken. Verhagen en Rutte kunnen opgelucht adem halen. Wilders betaalde de prijs. Hij werd geen 'American hero'.

Willem Post is Amerikadeskundige van Clingendael en columnist van deze krant.