Joe Biden is een liberale havik

Geen duif, maar ook geen havik in de traditionele zin. Joe Biden, de 'running mate' van Barack Obama, is een liberale havik. De éminence grise van de Amerikaanse buitenlandse politiek kan de fluwelen handschoen van de voorzichtige diplomatie hanteren, maar staat ook een assertieve buitenlandse politiek voor.

Hij is tegenstander van de extra troepenopbouw in Irak, maar wil wel meer militairen naar Afghanistan sturen. Hij ijvert voor een Marshallplan voor Afghanistan. Is voorstander van een grotere rol van de Navo en een interventie in Darfur, 'waar een paar duizend Amerikaanse soldaten het verschil zouden kunnen maken'.

Biden is een internationalist. Net als Obama is hij voorstander van multilateralisme, maar dan wel een gespierde variant daarvan. Het was Biden die Clinton fanatiek steunde in zijn beslissing Servië destijds te bombarderen. De twee Democraten willen met nadruk ook Europese bondgenoten bij de Amerikaanse buitenlandse politiek betrekken. Daar staat tegenover dat Europa meer economisch en militair moet participeren. Duitsland en Frankrijk dus ook. Om te beginnen in Afghanistan - terwijl een ruime meerderheid van de Duitse bevolking tegenstander is van echte gevechtstaken voor het Duitse leger aldaar.

Meer dan Obama durft Biden Rusland hard aan te pakken. Hij vindt dat het Amerikaanse Congres het lidmaatschap van Rusland voor de wereldhandelsorganisatie WTO moet opschorten. Biden spreekt klare taal, is minder filosofisch ingesteld dan Obama. Biden is meer een pragmaticus, heeft gezag, Obama - nog - niet.

Biden kan als geen ander diepgang geven aan Obama's buitenlandpolitiek. Hij kan diens visie op de wereld van een strategie en tactiek voorzien. Als voorzitter van de buitenlandcommissie in de Senaat is hij vertrouwd met wereldleiders. Hij kent de binnenwegen in het Amerikaanse Congres. In die zin is er een gelijkenis met de combinatie Kennedy-Johnson uit begin jaren zestig.

Belangrijk nadeel is dat Biden, gelijk Obama, geen bestuurlijke ervaring inbrengt. Op economisch gebied heeft Biden zich nauwelijks onderscheiden. Dus zit McCain in een gunstige positie. Hij kan nu het vizier richten en bijvoorbeeld de succesvolle zakenman-gouverneur Mitt Romney als running mate kiezen.

Anders dan Biden kan Romney zeggen dat hij zijn sporen elders heeft verdiend. Als gouverneur in Massachusetts en als financieel crisismanager bij de Olympische Spelen in Salt Lake City. Met Biden, hoe aantrekkelijk als kandidaat ook, neemt Obama een groot risico. De ultieme Washington-insider Biden ondergraaft Obama's boodschap van verandering. Met de keuze voor Biden dekt Obama wel erg nadrukkelijk zijn buitenlandflank af. En Obama is met zijn keuze voor 'Washington' een meer gewone politicus geworden.

Obama heeft een aantal opvallend sterke eigenschappen. Hij oogt presidentieel en is visionair. Hij is een uniek retorisch talent. Maar zijn onervarenheid op buitenlands en veiligheidsterrein heeft hij nu zelf onderstreept door zo exclusief voor een buitenlandkandidaat te kiezen.

Met het ticket Obama-Biden maakt Obama goede kans de nieuwe president te worden. Maar de ijdele Biden is er de man niet naar de tweede viool te spelen en in de perceptie van de kiezer zou het wel eens als vanzelf het ticket Biden-Obama kunnen worden.