Kandidaat Obama moet waakzaam blijven

Flauw om mijn mond te houden. Dus heb ik op uitdrukkelijk verzoek van interviewers Jan Mom en Andries Knevel in hun radioprogramma's gezegd wie in 2012 de Amerikaanse presidentsverkiezingen zal winnen. Ook hier noem ik 'Obama'. Maar ik zet er nog geen hele dure Grand Cru op.

Afgelopen maandag zat ik aan de CNN-buis gekluisterd om te constateren hoe Obama als een hedendaagse John Kennedy 100.000 Ieren toesprak en meteen betoverde. Pijnlijk om te zien hoe Republikein Tim Pawlenty in een hoekje onderin het beeld, te midden van hooibalen, in Iowa zijn campagne aankondigde.

In zeventig jaar hebben we bij de Republikeinen niet zo'n zwak deelnemersveld gezien. Mitt Romney hangt de conservatieve stokebrand uit, terwijl hij als gouverneur van Massachusetts notabene een gezondheidsverzekering realiseerde die het model werd voor die van Obama. De ene na de andere 'big shot' maakt bekend zich niet verkiesbaar te stellen. De hele Bush-familie heeft druk uitgeoefend op de ervaren, gewiekste gouverneur van Indiana, Mitch Daniels, die gematigden en conservatieven binnen de Republikeinse partij aaneen had kunnen smeden. Hij koos voor zijn familie.

De huidige frontrunners Romney, Pawlenty en Jon Huntsman hebben een gematigd profiel en dat terwijl bij de voorverkiezingen vooral conservatieve Teaparty-aanhangers naar de stembus zullen trekken. Als Sarah Palin alsnog zal instappen ontstaat voor Obama een droomscenario. Zij zal nooit de belangrijke groep 'independents' kunnen inpalmen.

Geruststellend voor Obama is dat hij zo langzamerhand een stevig verhaal kan neerzetten. Hij redde de auto-industrie, bezorgde 26 miljoen Amerikanen een gezondheidsverzekering , maakte een einde aan de Irak-oorlog, stelde de belastingverlaging voor middenklassers veilig en pakte natuurlijk Bin Laden, waardoor de Republikeinen voorlopig de veiligheidskaart kwijt zijn.

Maar blijf alert Obama! Vlak voor Bin Laden vond 69% van de Amerikanen (Zogby-peiling) dat het met de natie de verkeerde kant opging. 38% gunde Obama een herverkiezing, 55% wilde iemand anders. Obama's populariteit is inmiddels gestegen maar niet boven de 60%.

Deze cijfers zeggen iets maar andere cijfers ook. De huizenmarkt herstelde deze maand verrassend en de economische groei lijkt blijvend. Maar het is een broos optimisme. Als volgend jaar het alles bepalende werkloosheidscijfer rond 8% blijft, is de president kwetsbaar. Een aloude politieke wet.

En dan nog iets. Een jaar voor de verkiezingen van 1992 mocht ik aanschuiven bij het actualiteitenprogramma Hier & Nu. Vader Bush was na de Golfoorlog mateloos populair. Populairder dan Obama nu. De eerste Democratische tegenkandidaten waren bekend waaronder ene Bill Clinton. 'Bill Who'?, vroeg presentatrice Nouschka Thomas. Ik zei dat hij een talentvolle, jonge politicus was, maar wel uit een staat die slechts bekend stond om watermeloenen en kippenfarms. Bovendien kwam deze Bill veel in het nieuws vanwege een 'avontuurlijk' leven. Ze noemden hem in Arkansas 'Slick Willie', zeg maar draaikont. In januari 1993 werd deze Clinton geïnaugureerd als de nieuwe Amerikaanse president. De rest is geschiedenis.

Groot voordeel is dat Obama een geweldige fondsenwerver is en beschikt over het beste campagneteam uit de moderne geschiedenis. Joe Messina en medewerkers kennen hun klassiekers. In de Ierland-toespraak verwachtte ik een enkele verwijzing naar Ierse roots. Maar de president sprak wel een half uur sentimenteel over zijn Ierse voorouders. 'Niemand is Ierser dan ik', grapte Obama. Voor zijn campagneteam was het bloedserieus. Er wonen zo'n 40 miljoen Ierse Amerikanen in de VS. Die zullen die toespraak niet gauw vergeten. Ik ga een aardig flesje Chardonnay kopen.