À la Johnson

Champagneflessen stonden klaar. Leiders van de linkervleugel van de Democratische partij zouden haar de dag na Ohio en Texas publiekelijk oproepen te stoppen. John Kerry, Edward Kennedy en Al Gore stonden te trappelen. Maar zie, met groter verschil dan verwacht versloeg zij haar opponent in Ohio. En ze won ook nog Texas.

Obama heeft meer gedelegeerden maar kan in de komende primaries geen landelijke meerderheid meer behalen. Supergedelegeerden moeten op de augustus-conventie volgens schriftelijke afspraak een onafhankelijk, 'wijs' oordeel vellen. Zij moeten de waan van de dag overstijgen.

Welnu, Hillary zet de hakken in het zand. Een Democraat kan alleen van John McCain winnen als grote staten als Californië, Ohio en New York worden gewonnen. Juist daar was Hillary sterker dan Obama.

Gematigde Democraten als de Clintons laten de oren niet hangen naar de progressieve partijbonzen. Iedere linkse Democratische kandidaat heeft de laatste decennia de presidentsverkiezingen verloren. Neem McGovern, Mondale of Dukakis.

De huidige surplace wordt voorlopig dus niet doorbroken. McCain lacht in zijn vuistje. Kan in alle rust werken aan de eenheid van zijn partij. Hillary's scherpe aanvallen op de onervarenheid van Obama hebben gewerkt. Dat betekent dat Obama in de tegenaanval moet.

Dit moddergevecht kan alleen maar worden beëindigd als tussen de twee kandidaten zelf een groot compromis wordt gesloten.

In de jaren zestig koos John Kennedy tot veler verbazing de ervaren Lyndon Johnson waar hij weinig mee had. Het moest, in belang van partij en land.

Als vanzelf komt zo'n 'omgekeerde' Johnson-variant bovendrijven. De gelouterde Hillary moet president worden omdat McCain de meer linkse, onervaren politicus Obama makkelijk in de hoek zet. Obama wordt Hillary's running mate. Zo ontstaat een mooie, 'balanced' ticket.

De druiven zijn zoet voor Obama. In 2012 of 2016 is hij nog jong genoeg. Dan toont hij een prachtige staat van dienst. Als vice-president reisde hij de wereld af om het geschonden imago van de VS op te poetsen.

Zoals Hillary in de jaren negentig Bill vertegenwoordigde. De inspirerende Obama is nog meer geschikt als internationale bruggenbouwer. Amerika's nieuwe goodwill-ambassadeur!