MJ

Politieke supersterren als FDR en JFK bereikten met hun initialen de geschiedenisboeken. Maar nu heeft ook entertainmentster Michael Jackson die status. Een halfgod! Verlossser met een 'Heal the world'-boodschap. Gekruisigd door tegenstanders. Aanbeden door een enorme schare volgelingen. Uiteraard onsterfelijk.

Hij is inderdaad niet dood, zijn merk leeft voort. Op het grote witte doek zal hij net als Elvis met zijn begeleidingsband (en dansers) blijven acteren.

In werkelijkheid waren zijn succesfactoren wereldser. MJ werd een onweerstaanbaar, universeel icoon die zijn talenten als gewiekst zakenman uitbuitte. Had het geluk te kunnen scoren in een wereld van non-stop jongerentelevisie. Presenteerde zich als de ultieme wereldartiest met een onbedwingbare cocktail van allerlei muziekstijlen. Van de nachtclubs in Miami tot de transistorradio in Afrika. Miljoenen herkenden zich in hem. Hij was zwart maar werd steeds witter.

Zeker een 'buitengewoon artiest', zoals Obama hem opvallend nuchter omschreef. Niets minder, niets meer. Paste perfect bij de ik-generatie die anders dan de baby-boomers niet werd aangeraakt door de grote idealen van de jaren zestig. Weg met het moralisme! Jongeren in de late jaren zeventig en tachtig gingen op in plat consumentisme en 'stardom'.

Hun helden werden tot in het extreme geëxploiteerd als marketingproducten. Werden schathemelrijk. Gaven heel veel geld aan goede doelen. Dat weer wel. Praktische hulpverlening. Prima.

Nu het begrafenistumult verstomt, moet de conclusie zijn dat de dertigers- veertigers van toen MJ tot in hun graf zullen meedragen. Maar nieuwe idolen zullen opstaan voor de jeugd van nu.

Als late baby-boomer pinkte ik uiteindelijk ook een traantje weg. Maar ik ben verbaasd over zoveel aanbidding. Afgelopen maandag opende de New York Times met een groot artikel (plus foto) over een dame die de 'gouden' ticket had gewonnen. In de marge slechts een kort artikel over het beginakkoord tussen Rusland en de Verenigde Staten over kernwapenvermindering. Hoe bijzonder na de koude oorlogssfeer van de laatste jaren.

Maar dinsdagochtend in het NOS-journaal wel MJ, niet Obama, Medvedjev of Poetin. Ongelooflijk! Beetje mal ook. Dit gaat notabene over 'to be or not be' voor ons allen. Uiteindelijk is MJ maar één mens met een voor- en een achternaam. Net als u en ik.

Willem Post is Amerikadeskundige bij Clingendael.