Research

Op-ed

Perry versus Bush en Obama

19 Aug 2011 - 09:28
Aan de vooravond van de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2000 logeerde ik in Austin.

Stad van gouverneur Bush die in een nek-aan-nekrace was verwikkeld met Al Gore.

Op een avond ging de telefoon in mijn hotelkamer. Texaanse vriendin Lynn, oud-burgemeestersvrouw, wilde mij de volgende dag de nieuwe Bushranch in Crawford laten zien. We zouden ook naar Midland rijden: ooit 'booming' oliestad in de woestijn en 'jeugdstad' van Bush.

Maar wacht eens even. Zei Lynn 'nieuwe ranch?' 'Jazeker', antwoordde zij. Ze vertelde dat Bush was geboren in het chique noordoosten als telg uit een deftige familie. Politiek gezien was de miljonairszoon met de glimlach van de golfbaan nog een onbeschreven blad. Welnu, daar wist het Republikeinse establishment wel raad mee.

Hem moest een spiksplinternieuw cowboy-imago worden aangemeten. De volgende dag klommen we over het prikkeldraad waar Bush later menig persconferentie zou geven want tijdens nieuwsmomenten was hij veelal te vinden in dit plattelands Witte Huis, ver weg van het verdorven Washington. Binnen was de verf nog niet opgedroogd en werd het laatste cowboyzadel opgehangen.

We reden door naar Rosie's Cantina, Bush' favoriete restaurant in Midland waar stamgasten vertelden dat Bush een gematigd conservatief met compassie was.

Niet al te religieus en een bruggenbouwer want hij had regelmatig met Democraten samengewerkt.

Op basis van dit samenbindende profiel kon Bush genoeg zwevende kiezers aan zich binden om Gore te evenaren.

Afgelopen weekend kreeg Amerika een nieuwe conservatief voorgeschoteld die al meteen als een olifant door de verkiezingskast denderde. Niks gematigdheid!

Rick Perry verbindt de conservatieve religieuzen, fiscaal-conservatieven en defensie-haviken binnen de Republikeinse partij.

Trekt zich niets aan van scheiding tussen kerk en staat. Organiseerde vorige week een gebedsdienst in Houston voor 30.000 mensen waarin hij welhaast in tongen sprak. 'Onze God is een wijze God!' Vervolgens ging Perry voor in gebed voor het zo geplaagde land en diens armzalige president.

Haat de landelijke overheidsinstellingen.

Zei over 'Federal Reserve'-voorzitter Ben Bernanke, nota bene door Bush aangesteld, 'dat wij in Texas wel weten hoe af te rekenen met zo'n verrader die extra geld wil bijdrukken om kunstmatig en lafhartig de financiële problemen op te lossen.'

Belastingverhoging beschouwt hij 'in principe' als overheidsdiefstal.

Hij is voorstander van extreme bezuinigingen op sociale voorzieningen en gezondheidsprogramma's.

Perry heeft gevoel voor timing want hij was zowat de eerste politicus die zich verbond aan de Teaparty.

En dan is er zijn 'life-story'. Zijn ouders hadden een boerderij in het gehucht Paint Creek. De muren waren niet afgewerkt, bij een zandstorm lag er een nieuw tapijt in de huiskamer. Moeder maakte eigenhandig Perry's cowboyhemden.

Een echte 'countryboy' dus die het met keihard campagne voeren schopte tot het hoogste Texaanse ambt. Zoveel pluspunten. Welhaast adembenemend.

Dan is onze nieuwe ster ook nog eens charismatisch, heeft schatrijke vrienden en is de langst zittende Texaanse gouverneur.

Een baan die een prachtige loopplank vormt richting Witte Huis. Denk aan Reagan, Clinton en Bush 2.

Arme Mitt, Michelle en Barack.

Toch is een 'tegenscenario' voor de laatste denkbaar. Als Perry de voorverkiezingen wint, zal hij de Republikeinse partij nog verder naar rechts trekken. Hij kan volgens een Brookingsrapport direct appelleren aan zo'n 30% conservatieven, Obama aan 30% progressieven.

Daartussen zitten de zwevende en 'independent' kiezers die overwegend wél voorstander zijn van bezuinigingen en belastingverhogingen, dus compromissen.

Obama is al meer opgeschoven naar het centrum van de politiek. Of de rechtse 'wonderboy' dat kan, betwijfel ik.