Tuig

Afgelopen woensdagavond. Een televisiepareltje. Een Nederlands meisje van Marokkaanse afkomst zegt dat zij zich absoluut niet verantwoordelijk voelt voor Marokkaanse criminelen. Zij doet buurtwerk. Wil bussen met vrienden laten rijden naar Wilderiaanse gemeenten als Volendam. 'Kunnen ze zien dat wij normaal zijn.' Een lief koppie. Innemend.

De PVV-jongeman in de studio blijft kalm. 'Ik denk toch dat het beter is die bussen te sturen naar jullie Marokkaanse gemeenschap. Ga daarmee praten. Misschien luisteren ze naar jullie. Ze moeten verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen mensen.' Vriendelijke jongen.

Maar die twee praten wel volstrekt langs elkaar heen. In dit land zijn te weinig richtinggevende 'rolmodellen' voor jong en oud. Politiek en media zijn in de ban van angst en populisme. Weinig reflectie. Actie! Ook traditionele politici gebruiken steeds vaker woorden als 'schandalig'. 'Consensus' en 'compromis' zijn ouderwets. Media zijn wars van alles wat gematigd is. Dat is oude politiek. Saai ook.

In Nederland is weinig echt respect voor het individu. In de Verenigde Staten heeft iedere burger een onzichtbare privacycirkel om zich heen. Waag het niet die ongevraagd of ongepast te betreden. De gemiddelde Amerikaan zal een ander niet in een hokje stoppen. Niet generaliseren want ieder mens is een individu op zich.

In Amerika voltrekt zich geen multicultureel drama omdat in wezen iedere burger zich immigrant voelt of daaraan verwant is. Bij geboorte of aankomst krijg je die identiteit al mee.

Natuurlijk zijn er in Amerika ook extremisten die mensen beledigen om hun ras of geloof. Ze mogen zeggen wat ze willen op de Amerikaanse tv. Geert Wilders mag op FOX vrijuit praten. Maar als hij zou zeggen dat Mexicanen tuig van de richel zijn, wordt hij niet meer serieus genomen. Dan schend je de geheime codes van de Amerikaanse maatschappij.

Waar zijn in vredesnaam in Nederland de gematigde maatschappelijke leiders die hun verantwoordelijkheid nemen? Die zeggen dat je echte criminelen zwaar moet straffen maar dat je nooit individuen als collectief moet verdelgen.

Ik kom veel in Amerika. Steeds meer Amerikaanse vrienden zijn de verbazing voorbij. Nederland is niet langer het pragmatische, tolerante landje aan de Noordzee. Als het zo doorgaat zijn wij de eerste bananenrepubliek in Europa.