Vaste burcht

Wat een feestje om vorige week als coreferent een reactie te mogen geven op het rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid over een andere buitenlandse politiek. Hoofdauteur was Ben Knapen. Nu staatssecretaris.

Ik volg Knapen, oud-NRC-correspondent in onder andere Washington, al 25 jaar. Een intellectueel en prima journalist.

De staatssecretaris en de minister zaten tezamen op de voorste rij in een chique Haagse salon. Ik begon mijn speech met de welgemeende complimenten. Ja natuurlijk, na de duo-landen VS-Canada zijn Duitsland en Nederland de meest vervlochten economieën ter wereld.

In een onoverzichtelijke internationale arena met vele statelijke en niet-statelijke actoren is Europa de vaste burcht van ons behoud. In een grotere wereld met opkomende grootmachten als Brazilië, India en natuurlijk China kan voor ons alleen Europa een vuist maken. Nederland, hou op overal gidsland te zijn. Luister naar anderen. Ik zei: 'Dit rapport is in drie woorden samen te vatten: "Europa, Europa, Europa!"'

Hosannah, ik genoot van het opklaterende applaus van Europa-adepten als Frans Timmermans, Rob de Wijk en Laurens-Jan Brinkhorst.

Maar toch, een paar kanttekeningen. Het Europa van Londen is nog wel wat anders dan dat van Berlijn. Toch nog verdeeldheid. Onze veiligheid en territoriale integriteit zijn onze topprioriteiten en dan kunnen wij beslist niet zonder Amerikanen en hun belangrijke aandeel in de Navo. Dat is die andere burcht. Wij delen met hen belangrijke kernbelangen en waarden.

In onze wereld blijft voorlopig nog een spanningsveld bestaan tussen democratieën en autoritaire en ook gewelddadige regimes. Ook de naïeve wikileakers van deze wereld moeten beseffen dat de wereld niet één Disneyland van 'good guys' is waar Amerika de Boze Wolf is. Realiteitsvervalsing!

Het kwaad zit vooral elders. Nog steeds zijn Europa en de Verenigde Staten de bakens van vrijheid. Het WRR-rapport verdient beslist nog een schep 'wereld'. Dus Europa-applausvrienden, nog iets meer realiteitszin!